ضمایر در زبان انگلیسی | آموزش خودخوان گرامر زبان انگلیسی در وبسایت دید

فقط اسامی و ضمایر هستن که یه موردی دارن. یعنی  بسته به اینکه چه‌طور تو جمله استفاده شدن فرمشون عوض می‌شه. زبان انگلیسی سه تا حالت داره: فاعلی، مفعولی، و ملکی. 

تو حالت فاعلی ضمیر ما به‌عنوان فاعل استفاده می‌شه.

I threw the ball.

من توپ را انداختم.

تو حالت مفعولی ضمیر ما به‌عنوان مفعول استفاده می‌شه.

Give the ball to me.

توپ رو بده به من.

تو حالت ملکی ضمیر جایی استفاده می‌شه که مالکیت رو نشون بده.

The ball is mine.

توپ برای منه.

جدول پیشِرو سه حالت ضمایر شخصی رو نشون می‌ده:

برای اینکه تو استفاده از ضمایر شخصی دچار مشکل نشید و اشتباه نکنید، باید یاد بگیرید هرکدوم از حالت‌هارو چطور استفاده کنید. قوانینشو این پایین براتون آوردیم. آروم باشید، اصلاً جای نگرانی نیست خیلی آسونه.

استفاده از حالت فاعلی در زبان انگلیسی

از حالت فاعلی برای نشون‌دادن فاعل جمله استفاده کنید.

Father and (I, me) like to shop at flea markets.

من و بابام دوست داریم از بازار کهنه‌فروشا خرید کنیم.

پاسخ: I میشه فاعل جمله ما. پس ضمیر ما حالت فاعلی داره.

Father and I like to shop at flea markets.

برای کمک به تشخیص ضمیر درست، اولین فاعل رو بردارید و گزینه‌های دیگه رو امتحان کنید. ببینید کدوم یکیشون بهتر به‌نظر میان. مثلاً:

I like to shop at flea markets.

Me like to shop at flea markets.

قطعاً اولی خیلی بهتره.

نکته: وقتی می‌خواید تو جملتون از دو یا بیش از دو فاعل استفاده کنید، همیشه خودتونو آخر بیارید. همیشه می‌گیم "بابام و من"، هیچ‌وقت نمی‌گیم" من و بابام".

(Who, Whom) do you believe is the better shopper?

فکر می‌کنید کی خریدار بهتریه؟

پاسخ: اینجا Who میشه فاعل جمله ما. پس جملمون اینجوری خونده میشه:

Who do you believe is the better shopper?

اصلاً به اصطلاحات اضافی مثل do you believe, you think, do you suppose توجه نکنید.

اونا هیچ تاثیری رو حالت ضمیر ما ندارن.

از حالت فاعلی برای فاعل‌های خبری استفاده کنید. حالت فاعلی خبری یک اسم یا ضمیریه که بعد از فعل ربطی میاد و یا فاعل رو شناسایی می‌کنه یا اسمشو عوض می‌کنه. یادتون باشه که افعال ربطی میان فاعل رو به کلمه‌ای که اسمشونو عوض می‌کنه وصل می‌کنن. افعال ربطی حالات بودن (am, is, are)  رو با توجه به حس‌ها(look, smell, taste) نشون می‌دن. یا اینکه یه شرایطی رو تشخیص می‌دن. ((appear, seem, become

The salesman of the month was (I, me).

فروشنده ماه من بودم.

پاسخ: وقتی که ضمیر باعث تغییر اسم فاعلتون میشه از I استفاده کنید.

The salesman of the month was I.

به نظرتون کدوم یکیشون درسته : It is I یا It is me?  اساساً درستش می‌شه It is I, چون ما حالت فاعلی خبری داریم. با این وجود It is me و It is us   هم کاملاً قابل قبول هستن.

استفاده از حالت مفعولی در زبان انگلیسی

از حالت مفعولی برای نشون‌دادن مفعول مستقیم استفاده کنید. مفعول مستقیم اسم یا ضمیریه که دریافت‌کننده عمل جملس.

John’s suit no longer fits (he, him).

سویشرت جان دیگه اندازش نیست.

پاسخ: John’s suit no longer fits him.

ضمایر در زبان انگلیسی

(Who, Whom) did she finally invite to the dinner party?

بالاخره کیو دعوت کرد به مهمونی شام؟

پاسخ: فاعلمون میشه She، شخصی که داره کاریو انجام می‌ده. بنابراین جمله اینجوری خونده می‌شه:

Whom did she finally invite to the dinner party?

Of course, she can invite (whoever, whomever) she wants.

البته که اون می‌تونه هرکیو دوست داره دعوت کنه.

پاسخ: Of course, she can invite whomever she wants.

نکته: وقتایی که یه ضمیر دارید که با یه اسم مثل (we guests, us guests)  ترکیب شده، یبار جمله رو بدون اسم بخونید. گوشاتون بهتون کمک می‌کنه که تشخیص بدید کدوم ضمیر درست‌تره.

It is always a pleasure for we to attend their party.

It is always a pleasure for us to attend their party.

باعث افتخارمونه که تو جشنتون حضور داشته باشیم.

جمله دوم درسته.

برای نشون‌دادن مفعول غیرمستقیم از حالت مفعولی استفاده کنید.

مفعول غیرمسنتقیم بهمون میگه که برای چه کسی یه کاری داره انجام می‌شه. اگه تونستید قبل از یه کلمه‌ای to یا for رو اضافه کنید بدون اینکه معنی جمله عوض شه، می‌تونید بگید که اون کلمه مفعول غیرمستقیمه.

مثلاً

The book gave (to) my boss and (to) me some new strategies.

کتاب تدابیر جدیدی به من و رئیسم ارائه کرد.

The bill gave (we, us) a shock.

صورتحساب یه شک به ما وارد کرد.

پاسخ: The bill gave us a shock.

از حالت مفعولی برای مفعول حرف اضافه استفاده کنید.

یادتون باشه که حرف اضافه یه کلمه کوچیکیه که اسم یا ضمیر رو به اسم بعدیش تو جمله وصل می‌کنه.

Sit by (I, me).

بشین کنار من.

پاسخ: ضمیر ما مفعول حرف اضافه me هستش، پس جمله اینجوری خونده می‌شه:

Sitby me.

استفاده از حالت ملکی در زبان انگلیسی

از حالت ملکی برای نشون‌دادن مالکیت استفاده می‌کنیم.

The child refused to admit that the sweater was (her’s, hers).

بچهها نمیخواستن قبول کنن که سویشرت برای اونه.

پاسخ: Hers   اینجا حالت ملکی رو نشون می‌ده، داره میگه متعلق به اونه. پس جمله باید اینجوری خونده بشه:

The childrefused to admit that the sweater was hers.

قبل از gerund   از حالت ملکی استفاده کنید.

فعل gerund   یک نوع فعله که مثل اسم عمل می‌کنه. این نوع فعل همیشه ختم می‌شه به  -ing   و حالت اسم رو داره.

(You), Your walking in the rain didn’t cause your cold.

قدم‌هات تو بارون باعث نشد سردت بشه.

پاسخ: اینجا walking    نیاز به ضمیر ملکی your  داره.  پس جمله باید اینجوری خونده بشه:

Your walking in the rain didn’t cause your cold.

Do you mind (my, me) borrowing your cell phone?

یادم می‌ندازی گوشیتو قرض بگیرم؟

پاسخ: Do you mind my borrowing your cell phone?

برای نشون‌دادن مالکیت بعضی از ضمایر ملکی رو می‌تونید تنهایی استفاده کنید.

This cell phone is mine, not yours.

این گوشی برای منه، نه تو.

سه تا قانون دیگه برای استفاده از ضمایر در زبان انگلیسی

3تا قانون دیگه اینجا براتون آوردیم که روی ضمایر و حالت‌ها اعمال می‌شه.
ضمیری که در وصف یک اسم میاد، حالت همون اسم رو می‌گیره.
عبارت وصفی یک اسم یا ضمیریه که جزییات و اطلاعات بیشتری تو جمله به ما می‌ده. عبارت‌های وصفی رو معمولاً میشه از جمله حذف کرد به‌خاطر همینه که اونارو با کاما از جمله جدا می‌کنیم. زیر قسمت وصفی جمله پایین خط کشیدیم:

Two police officers, Alice and (she, her), were commended for bravery.

از دوتا افسر پلیس، آلیس و او، بابت شجاعتشان تجلیل شد.

پاسخ: ضمیر باید حالت فاعلی داشته باشه چون در توصیف اسم police officers   اومده که خودش حالت فاعلی داره. پس جمله باید اینطوری باشه:

Two police officers, Alice and she, were commended for bravery.

استثنا: ضمیری که به‌عنوان فاعل مصدر استفاده می‌شه حالت مفعولی می‌گیره. مثلاً:

Juan expects Luz and (I, me) to host the reception.

جان از لوز و من انتظار داره که از مهمان‌ها پذیرایی کنیم.

ضمیر درست اینجا می‌شه me, هرچند که فاعل مصدر پذیرایی‌کردن باشه.

نکته: ضمایری که مالکیت رو نشون می‌دن هیچ‌وقت آپوستروف نمی‌گیرن. به این موارد نگاه کنید:

yours, his, hers, its, ours, theirs.

از انواع  -self به درستی تو موقعیت تشدیدی و انعکاسی استفاده کنید. خودتونم می‌دونید که ضمایر انعکاسی برگردونده می‌شن به فاعل یا مفعول.

The child embarrassed himself.

بچه خودش را شرمسار کرد.

از ضمایر انعکاسی تو موقعیت فاعل و مفعول استفاده نکنید.

The boss and (myself, I) had a meeting.

رئیس و من یک جلسه داشتیم.

پاسخ: از ضمیرI  استفاده می‌شه، نه حالت انعکاسی. پس جمله اینطور خونده می‌شه:

Theboss and I had a meeting.

کلمه پرسشی Who   حالت فاعلی داره، و whom   حالت مفعولی.

همه موافقن که این دوتا مشکل‌سازترین ضمایر تو زبان انگلیسی هستن. قبلاً هم درموردشون صحبت شد ولی بیایید بازم درموردشون بخونیم.

بریم سراغ جدول استفاده از ضمایر و از اونجا شروع کنیم.

چندتا راهنمایی:

وقتی که ضمیر فاعل فعل ماست از who   یا whoever   استفاده می‌کنیم.

Who won the Nobel Prize this year?

امسال کی جایزه نوبل رو برد؟

وقتی ضمیرمون حالت فاعلی خبری داره از who   یا whoever   استفاده می‌کنیم.

The winner was who?

برنده کی بود؟

وقتی ضمیر مفعول مستقیم یک فعله و یا مفعول حرف اضافمونه از whom   یا whomever   استفاده می‌کنیم.

Whom did he fire this week?

این هفته کیو اخراج کرد؟

مرجع صحیح ضمیر در زبان انگلیسی

معنی یک ضمیر از مرجعش گرفته می‌شه. حالا مرجع ضمیر چیه؟ اسم یا ضمیریه که ضمیر ما بهش اشاره داره. اگه مرجع ضمیرتون واضح نباشه، صحبتاتون و یا حتی نوشته‌هاتون گیج‌کننده می‌شن.
اگه وقتی دارید از ضمیر استفاده می‌کنید حواستونو جمع نکنید و سهواً جای اشتباهی ازش استفاده کنید اونوقت ممکنه جملات خنده‌دار و یا حتی گیج‌کننده‌ای بسازید. به تفاوت بین آنچه نویسنده "فکر می‌کنه" گفته و آنچه "واقعاً گفته" تو جملات پایین توجه کنید:

Last week, a wart appeared on my right thumb, and I want it removed.

هفته پیش شست پام زگیل درآورد، و من می‌خواستم که از بین بره.

(آیا شما زگیل یا شست پاتو از بین بردی؟)

Guilt and unkindness can be emotionally destructive to you and your friends. You must get rid of them.

جرم و نامهربونی می‌تونه از نظر احساسی برای شما و دوستاتون مخرب باشه. می‌تونید از شرشون خلاص شید.

(از شر دوستاتون خلاص می‌شید یا جرم؟)

3  تا راه دارید برای اینکه تو استفاده از ضمایر به مشکل نخورید:

- یه ضمیر باید به‌وضوح به یه مرجع اشاره داشته باشه.

- ضمایر رو نزدیک به مرجعشون استفاده کنید.

- ضمایری استفاده کنید که به یه مرجع معرفه اشاره دارن.

حالا بیایید هرکدوم از این موارد رو بادقت بررسی کنیم.

1 -  یه ضمیر باید به‌وضوح به یه مرجع اشاره داشته باشه. مشکلات رایج نوشته‌ها و گفتگوها وقتی پیش میاد که یه ضمیر به بیش از یه مرجع اشاره داشته باشه. مثلاً تو آخرین مثالی که براتون زدیم، them هم می‌تونه به جرم و نامهربونی اشاره داشته باشه و هم به دوستان.
یادتون نره که ضمیر به‌جای یه اسم میاد. اگه می‌خواید استرس اینو نداشته باشید که متنتون قابل‌فهم یا واضح نباشه، همیشه اول اسم رو بیارید بعد ضمیر رو. می‌خواید جملتون واضح باشه؟ ضمایر نامفهوم رو با اسم جایگزین کنید. اینجوری دیگه ضمایر باقی مونده به‌وضوح به یه مرجع اشاره می‌کنن.

Guilt and unkindness can be emotionally destructive to you and your friends. You must get rid of them.

این جمله رو دو مدل میشه بازنویسی کرد.

Guilt and unkindness can be emotionally destructive to you and your friends. You must get rid of these issues.

Guilt and unkindness can be emotionally destructive to you and your friends. You must get rid of these destructive emotions.

2 - ضمایر رو نزدیک به مرجعشون استفاده کنید. اگه کلی عبارت بین ضمیر و مرجعش استفاده کنید دیگه فهم جمله خیلی سخت می‌شه. حتی اگه جای کلمه‌ها از نظر گرامری درست باشه هم ممکنه این مشکل پیش بیاد. به جمله پایین توجه کنید:

After meeting a few guests, the President entered the reception. At that point, Senator Chin and the other elected officials began to pose for pictures. Even so, he did not join them.

بعد از ملاقات چند مهمان، رئیس جمهور وارد سالن شد. در آن لحظه، سناتور چین و سایر مقامات رسمی منتخب برای عکاسی ژست گرفتند. با این حال وی به آن‌ها ملحق نشد.

تو این جمله he خیلی از مرجعش (رئیس جمهور) دور افتاده. یکی از راه‌حل‌ها اینه که به‌جای ضمیر از خود رئیس جمهور استفاده کنیم. راه‌حل بعدی بازنویسی جملس، جوری که ضمیر به مرجعش نزدیک‌تر باشه.

After meeting a few guests, the President entered the reception. At that point, Senator Chin and the other elected officials began to pose for pictures. Even so, the President did not join them.

After meeting a few guests, the President entered the reception. He did not join Senator Chin and the other elected officials, even though they began to pose for pictures.

نکته: وقتی یه پاراگراف جدید رو شروع می‌کنی، به‌جای اینکه از ضمیر استفاده کنید بیایید اسمی که تو پاراگراف قبلی استفاده کردید رو تکرار کنید. تکرار اسمتون می‌تونه به خواننده کمک کنه که راحت‌تر شمارو بفهمه.

3 - ضمایری استفاده کنید که به یه مرجع معرفه اشاره دارن. مطمین بشید که همه ضمایر به یه مرجع اشاره دارن. ضمایر  it, this, that  و which مختص مرجع ضمیرهای نامشخص هستن. به این جمله توجه کنید:

I told my friends that I was going to be a rock star, which annoyed my mother.

به دوستام گفتم که قرار بوده یه راک استار بشم، این ماجرا مامانمو اذیت می‌کرد.

جمله‌ای که الان می‌نویسم بازنویسی بهتری از جمله قبلیه، چون اندازه قبلی نامفهوم نیست:

My mother was annoyed because I told my friends that I was going to be a rock star.

مامانم ناراحت شد از اینکه به دوستام گفتم قرار بوده یه راک استار بشم.

ضمایر عمومی مذکر در زبان انگلیسی

ضمایر دارای تعداد، شخصیت و جنسیت می‌باشند.

از اول اینجوری بوده که برای مرجع مفردی که جنسیتش مشخص نیست از ضمیر مذکر استفاده می‌کردن.

A student should turn in his assignments on time.

دانش آموز باید به موقع برگرده سر تکالیفش.

ولی الان دیگه اینجوری نیست. شما می‌تونی هم از ضمیر مذکر استفاده کنی و هم مونث. تازه می‌تونی جمله رو به حالت جمع تغییر بدی:

A student should turn in his or her assignments on time.

Students should turn in their assignments on time.

کدوم یکیش بهتره؟ بازنویسی به حالت جمع. چون نتیجش می‌شه یه جمله قابل فهم.

استفاده از who, which,  و  that

• ضمیر Who اشاره داره به افراد و حیوانات ( فقط حیواناتی که اسم یا استعداد خاصی دارن، مثل لسی)

She is not the actress who was originally cast in the role.

اون بازیگر نیست، همونی که تو نقشش فرورفته.

• ضمایر That  و  which اشاره دارن به اشیا، گروه و حیواناتی که اسمشون ذکر نشده.

انتخاب بین which  و  that هم بستگی به عبارتتون داره، اینکه عبارتی که ضمیرمون معرفیش میکنه خاص باشه یا عام:

• حضور عبارت خاص برای جمله ضروریه.
• عبارت عام یه معنی اضافه به جمله می‌ده، با ویرگول جدا میشه از جمله و قابل حذفه.

ضمایر در زبان انگلیسی

از that برای عبارات خاص و از which برای عبارات عام استفاده کنید.

Once, at a social gathering, Gladstone said to Disraeli, “I predict, sir, that you will die either by hanging or by some vile disease.”

(عبارت خاص)

یکبار تو یه گردهمایی گلدستون به دیسرلی گفت: (قربان من فکر می کردم یا شمارو به دار می آویزند یا بر اثر بیماری های شرم آور خواهید مرد.)

Disraeli replied, “That all depends, sir, upon whether I embrace your principles or your mistress.”

(عبارت خاص)

دیسرلی پاسخ داد: (قربان این‌ها همه به این موضوع بستگی دارد که من قوانین شما را در آغوش بگیرم یا معشوقه‌تان را.)

نکته: تو محاوره استفاده از  who  و  whomeverغیرمرسومه. به‌طور غیررسمی می‌شه گفت که تقریباً تو همه موقعیت‌ها مردم از who  و  whomever استفاده می‌کنن.

• حالت همون فرم اسم یا ضمیره که نشون می‌ده چطور در جمله استفاده شده.
• زبان انگلیسی 3تا حالت داره: فاعلی، مفعولی، ملکی.
• از حالت فاعلی برای نشون‌دادن فاعل فعلتون استفاده کنید، از حالت مفعولی برای نشون‌دادن مفعول فعلتون استفاده کنید، از حالت ملکی هم برای نشون‌دادن مالکیت استفاده کنید.
• از ضمیر وقتی استفاده کنید که به‌وضوح به یک مرجع مفرد و معرفه اشاره داشته باشه.
• ضمایر رو نزدیک مرجعشون استفاده کنید.

لینک های مرتبط:

حروف اضافه در زبان انگلیسی

بند وصفی در زبان انگلیسی

تدریس زبان انگلیسی آکادمی دید