هجی‌کردن (املا) کلمات در زبان آلمانی

هجی‌کردن (املا) کلمات در زبان آلمانی

در حالت کلی، املای کلمات در زبان زبان آلمانی همانطور که تلفظ می‌شوند، نوشته هم می‌شود، املای کلمه در زبان آلمانی یک تلفظ ممکن را دارد و هر تلفظ فقط به یک روش نوشته می‌شود. استتثنائات بسیار کمی در این مورد وجود دارند، که اینجا با آنها سرو کار داریم.

هجی کردن کلمات در زبان آلمانی

 

  1. نشان‌دادن طول مصوت

 

نشان دادن طول مصوت‌ها در زبان آلمانی: چگونه طول مصوت در کلمات مشخص می‌شود؟

در املای کلمات زبان آلمانی، طول مصوت‌ها گاهی با قواعد خاصی نشان داده می‌شود، اما این قواعد همیشه هم ثابت نیستند. به‌عنوان نمونه، کلماتی مانند Saal (سالن)، Tee (چای) و Fuß (پا) دارای مصوت‌های بلند a, e و u هستند. عموماً، برای نشان‌دادن صدای بلند، از حرف h پس از مصوت استفاده می‌شود، مانند: Mahlen (کوبیدن) در مقایسه با malen (نقاشی کشیدن) یا sieh (ببین) در مقابل sie (آن زن یا آنها). این قاعده در زبان آلمانی با اصطلاح Dehnungs-h به معنای کشش یا طولانی‌کردن شناخته می‌شود.

در موارد خاص، مصوت‌هایی مانند a، e، و o مضاعف می‌شوند تا صدای بلند را نشان دهند، مانند: Saal، Beet، و Boot. در مقابل، مصوت کوتاه در کلماتی که پس از آن‌ها دو یا چند حرف بی‌صدا می‌آید، دیده می‌شود، مانند: Männer، Pommern، و sprechen. برای یادگیری بیشتر، می‌توانید به راهنمای جامع املای زبان آلمانی مراجعه کنید و تفاوت‌های طول مصوت‌ها را بیشتر بشناسید.

 

 

  1.  استفاده از Umlaut

Umlaut در زبان آلمانی یک تغییر آوایی و املایی مهم است که تنها در این زبان به‌کار می‌رود. Umlaut، که به‌صورت دو نقطه بالای حروف a، o، u و گاهی صدای مرکب au ظاهر می‌شود، تغییرات آوایی خاصی را برای این مصوت‌ها ایجاد می‌کند. در متون چاپی، این دو نقطه به وضوح دیده می‌شوند، در حالی که در نوشته‌های دستی، اغلب به شکل دو سرکش کوتاه بر روی مصوت‌ها نوشته می‌شوند.

Umlaut به دلایل تاریخی و برای راحتی تلفظ به‌وجود آمده است. این تغییرات به جابه‌جایی مصوت‌ها به سمت جلو یا بالای دهان در هنگام تلفظ اشاره دارند. به عنوان مثال، در کلمات اشتقاقی، a، o، u و au تغییر کرده و در نتیجه تلفظ آن‌ها نیز تغییر می‌کند. این تغییر آوایی در موارد بسیاری، به ویژه در اسم‌ها و افعال، هنگام تبدیل از حالت مفرد به جمع و برعکس مشهود است. به مثال‌های زیر توجه کنید:

  • Bach > Bäche (جوی آب > جوی‌های آب)
  • Loch > Löcher (حفره > حفره‌ها)
  • Buch > Bücher (کتاب > کتاب‌ها)
  • Bauch > Bäuche (شکم > شکم‌ها)

این تغییر در زبان انگلیسی نیز مشابهی دارد، مانند تبدیل goose به geese. Umlaut به زبان آلمانی ساختاری ویژه می‌دهد که یادگیری و درک آن می‌تواند تفاوتی اساسی در تلفظ و نوشتار کلمات ایجاد کند. برای مطالعه بیشتر، می‌توانید به راهنمای کامل کاربرد Umlaut در زبان آلمانی مراجعه کنید.

 

 

 

  1. استفاده از حروف بزرگ

در زبان آلمانی، برخلاف بسیاری از زبان‌ها، اسم‌ها همواره با حروف بزرگ نوشته می‌شوند، بدون توجه به جایگاهشان در جمله. این قاعده شامل تمام اسم‌ها می‌شود، از اسامی عام مانند Bruder (برادر)، Mutter (مادر)، تا اسامی خاص مانند Sofa (مبل). این اصل نگارشی، زبان آلمانی را از بسیاری دیگر زبان‌ها متمایز می‌کند.

برای صفات مربوط به ملیت، استفاده از حروف بزرگ و کوچک دارای تفاوت‌های خاصی است. به‌طور معمول، صفت‌های مربوط به ملیت در ترکیب با اسم‌ها با حروف کوچک نوشته می‌شوند، اما خود اسم‌های ملیت افراد با حرف بزرگ نوشته می‌شوند. برای مثال:

  • eine deutsche Frau (یک زن آلمانی) - صفت deutsche با حرف کوچک نوشته شده است.
  • Sie ist Deutsche (او یک آلمانی است) - در اینجا، Deutsche به عنوان اسم فرد و با حرف بزرگ نوشته شده است.

افعالی که برای اشاره به نوشتن با حروف بزرگ یا کوچک استفاده می‌شوند، شامل großschreiben و kleinschreiben هستند:

  • Er kann Deutsch; hier wird ‘Deutsch’ großgeschrieben. (او می‌تواند آلمانی صحبت کند؛ "Deutsch" در اینجا با حرف بزرگ نوشته شده است.)
  • Beethoven ist ein bekannter deutscher Komponist; hier wird ‘deutsch’ kleingeschrieben. (بتهوون یک آهنگساز معروف آلمانی است؛ در اینجا "deutsch" با حرف کوچک نوشته شده است.)

علاوه بر این، برای استفاده محترمانه و مؤدبانه از ضمیرهای دوم شخص، زبان آلمانی از Sie، Ihnen، و Ihr با حروف بزرگ استفاده می‌کند. این قاعده به‌ویژه در مکاتبات رسمی و برای احترام به مخاطب به کار می‌رود و به طور مشخص برای تمایز با sie (آن‌ها) و دیگر اشکال این ضمایر استفاده می‌شود.

برای آشنایی بیشتر با قواعد نوشتاری و دستوری در زبان آلمانی، می‌توانید به راهنمای رسمی نگارش آلمانی مراجعه کنید.

 

  1. استفاده از خط ربط

در زبان آلمانی، استفاده از خط ربط (Bindestrich) در کلمات مرکب قواعد و اصول مشخصی دارد. برخلاف زبان انگلیسی که کلمات مرکب به‌ندرت با خط ربط از هم جدا می‌شوند و نویسندگان اغلب بین استفاده از خط ربط، نوشتن جداگانه یا به‌صورت یک کلمه‌ای تردید دارند، در زبان آلمانی اصول خاصی برای این مورد وجود دارد.

به طور کلی، از خط ربط در موارد زیر استفاده می‌شود:

  1. برای کلمات مرکب طولانی و پیچیده: هنگامی که دو یا چند کلمه با یکدیگر ترکیب می‌شوند و معنای جدیدی ایجاد می‌کنند، برای افزایش خوانایی از خط ربط استفاده می‌شود. مثلاً:

    • Kaffee-Filtermaschine (دستگاه فیلتر قهوه)
    • Kinder-Ernährungsprogramm (برنامه تغذیه کودکان)
  2. برای ترکیبات با نام‌های خاص: در ترکیباتی که یکی از کلمات نام خاصی است، برای وضوح بیشتر از خط ربط استفاده می‌شود، مانند:

    • Goethe-Institut (مؤسسه گوته)
    • Ludwig-Maximilians-Universität (دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان)
  3. ترکیبات با اعداد یا حروف اختصاری: در ترکیب‌هایی که اعداد یا حروف اختصاری دارند، خط ربط جهت تفکیک این اجزا استفاده می‌شود:

    • 20-Jahre-Jubiläum (جشن ۲۰ سالگی)
    • EU-Verordnung (مقررات اتحادیه اروپا)
  4. برای جدا کردن پیشوندها و پسوندها: در کلمات مرکب که پیشوند یا پسوند دارند و باعث ایجاد معنا و وضوح بیشتر می‌شوند:

    • Anti-Atomkraft-Bewegung (جنبش ضد انرژی هسته‌ای)

استفاده صحیح از خط ربط نه تنها به خوانایی و درک بهتر کمک می‌کند، بلکه املای دقیق و صحیح کلمات را نیز تضمین می‌کند. برای اطلاعات بیشتر درباره قواعد استفاده از خط ربط، می‌توانید به راهنمای جامع استفاده از خط ربط در زبان آلمانی مراجعه کنید.

 

  1. املای جدید

زبان آلمانی، املای کلماتش (Rechtschreibung) را برای اولین بار در طول صد سال در سال 1998اصلاح کرد. این اصلاح که die Rechtschreibreforms نام دارد، بسیار بحث برانگیز بود. اگرچه، تمام نهادهای دولتی، مدارس و انتشاراتی‌ها به توصیه‌های جدید عمل می‌کنند، اما بسیاری از افراد از انجام آن سر باز می‌زنند، و البته هرچیز که تا قبل از سال 1998 چاپ شده بود، از املای قبلی تبعیت بود. تفاوت‌های املای جدید و قدیم، بسیار جزئی هستند.
تا امروز، مهمترین تغییر در املای کلمات در سال 1998، استفاده از ß بود که به آن scharfes یا ess tset گفته می‌شد (یعنی: آلمانی sz‌، به‌عنوان سمبلی که از یک s  و  zبلند در متون چاپی و دست‌نویس آلمان قدیم نشأت گرفته).
تحت قوانین جدیدی ،از ß فقط بعد از مصوت‌های بلند و صداهای ترکیبی استفاده می‌شود، مثل:

 schießen, Spaß, stoßen draußen, fleißig, scheußlich .

در نتیجه، املاهایی از قبیل Schoß و schoss، Fuß و Fluss به خواننده نشان می‌دهند که تفاوتی در طول مصوت وجود دارد. گاهی اوقات ß  و ss در یک کلمۀ هم‌خانواده، که نشان دهندۀ طول یک مصوت است، با هم جابه‌جا می‌شوند، مثل: schießen (شلیک کردن)، schoss (شلیک).

تحت قوانین املای قدیمی،از ß مثل الان، در بعد از مصوت‌های بلند و نیز در آخر کلمات، بدون درنظرگرفتن مصوت قبلی و قبل از حروفی که آخر فعل می‌آیند (-t و –te/-ten)، استفاده می‌شد، برای مثال کلمات schoß, Fluß, paßt, mußte  الان بدین شکل هستند: schoss, Fluss, past, musste .  
دیگر تغیراملایی مهم مربوط به استفاده از حروف بزرگ است که به‌خاطر آن یک ناهماهنگی خاصی شکل گرفته بود. تصمیم بر این بود که هر کلمه‌ای که می‌توانست به‌عنوان اسم درنظر گرفته شود، باید با حرف بزرگ نوشته شود، چیزی که در گذشته کمی متناقض بود، مثل:  auf deutsch>auf Deutsch,heuteabend>heute Abend.

تغییرات دیگر به‌خاطر اینکه بسیار جزئی هستند نیازی به ذکر آن‌ها نیست، اما اگر زمانی ناهماهنگی‌هایی را در املای کلمات دیدید (مثلwieviel/wie viel"چقدر" ،"سوار دوچرخه شدن" radfahren/Rad fahren)، درواقع شما شاهد تفاوت‌هایی بین املای جدید و قدیم کلمات هستید. اگر دیکشنریتان، هر کتاب درسی دیگری که در آن کنکاش می‌کنید یا کتابی که درحال مطالعه‌اش هستید، قبل یا بعد از سال 1998 چاپ شده بود، فقط کافیست آن را یادداشت کنید.

 

  1. الفبا

 ترکیب ‘eh’ در تلفظ‌های پایین، نزدیک به تلفظ ‘bay’ درزبان انگلیسی‌ست، اما تمایلی به ادغام‌کردن دو صدا ندارد- این یک مصوت کاملاً بلند است.

 

en n ah

a

 oh o   beh b
peh p   tseh c
koo q deh  d
 air r eh   e
es s ef  f
  teh t     geh    g
oo u heh h
fow v ee i
 veh w yot j
iks x kah k
  üpsilon y el l
  tset z em m

 

اگر کلمه‌ای که داخلش یک Umlaut دارد را می‌خوانید، حروف را به این صورت بخوانید: kämpft- kah, air, em, peh, ef, teh .این معمول‌تر از  kah, uh-Umlaut, em, peh, ef, teh است که البته نوشتن به این سبک ممکن نیز هست. حروف الفبا خنثی هستند.

Das I im Wort Voigtländer wird nicht ausgesprochen.

در اینجا، i در کلمۀ  Voigtländer تلفظ نمی‌شود.


موسسه مهاجرتی دید

با بهره‌گیری از اساتید مجرب و حرفه‌ای که دارای مدرک سطح C2 از آزمون‌های TELC و گوته بوده و چندین دوره تخصصی تربیت مدرس (TTC) را گذرانده‌اند، این دپارتمان آمادگی کامل برای آماده‌سازی شما جهت موفقیت در هر آزمون بین‌المللی زبان آلمانی دارد. همچنین، با همکاری موسسه مهاجرتی دید، این اطمینان به شما داده می‌شود که با داشتن درک روشن از اهداف مهاجرتی خود، مسیر مناسبی را برای مهاجرت به آلمان طی خواهید کرد.

برای اطلاعات تکمیلی با شماره زیر تماس بگیرید: 

شماره تماس: 09036272975