چگونه به لهجه انگلیسی بریتانیایی صحبت کنیم؟

چگونه به لهجه انگلیسی بریتانیایی صحبت کنیم؟

تنوع لهجه انگلیسی بریتانیایی

این مقاله بر توضیح چگونگی صحبت‌کردن به لهجه انگلیسی بریتانیایی که اصالتاً در  جنوب بریتانیا استفاده می‌شود تمرکز می‌کند. معمولاً طبقه‌های مرفه آن جامعه درباره این لهجه مبالغه می‌کنند و به این لهجه لقب “ملکۀ انگلیسی” را داده‌اند.
لهجه انگلیسی بریتانیاییِ بسیار متفاوتی در کشورها و مناطق مختلف مانند انگلستان، اسکاتلند، ولز، ایرلند شمالی  وچند لهجۀ منطقه‌ای معتبر دیگر وجود دارد. بهتر است که یک منطقه مشخص را مدنظر قرار دهیم و روی لهجۀ آن منطقه کار کنیم.
عادت‌کردن به روش‌ها و طرز صحبت‌کردن به اعتبار و درستی لهجه شما کمک می‌کند. مطالعه RP مخفف عبارت “Received Pronunciation” (تلفظ دریافتی) بیشتر درگیر چگونگی تلفظ و بیان‌کردن است؛ درحالی که یادگیری زبان شامل یادگیری صحیح گرامر، داشتن دایره واژگان رسمی و سبکِ منحصر به‌فرد است.

 

بخش اول لهجه انگلیسی بریتانیایی: Rها

قسمت اول: با Rها شروع کنید. باید متوجه شده باشید که بریتانیاییها R ‌‌های خود را در دهانشان نمی‌چرخانند. (به جز اسکاتلندی‌ها، نورثامبریایی‌ها، ایرلند شمالی و بخش‌هایی از لانک شایر)

تمام لهجه‌های انگلیسی بریتانیایی یکسان نیستند. برای مثال انگلیسی اسکاتلندی با انگلیسی بریتانیایی از نظر لهجه کاملاً متفاوت هستند. بعد مصوت R  را تلفظ نکنید، مصوت را از میان بردارید و “uh” به آن اضافه کنید (here:heeuh). در کلماتی مانند "R  “hurry  را با مصوت ترکیب نکنید: huh-ree
در انگلیسی آمریکایی، کلماتی که با “rl” یا “rel” پایان می‌یابند می‌توانند بایک یا دو سیلاب تلفظ شوند. ولی این در انگلیسی بریتانیایی وجود ندارد، کلماتی که با “-rl” پایان می‌یابند مانند “girl”، “hurl” و غیره یک سیلابی و با R بی‌صدا تلفظ می‌شوند.

“squirrel” :”squih-rul”              “referral” :”re-fer-rul”

بعضی کلمات را به‌آسانی می‌توانید به‌صورت بریتانیایی تلفظ کنید. برای مثال “mirror ” به‌صورت “mih-ra” تلفظ می‌شود.
“mirror” را “mere” تلفظ  نکنید. بریتانیاییها هرگز این کار را نمی‌کنند.
بعضی مکث‌های ناجور را ضمیمه‌کردن ‘r’ می‌توان از بین برد.برای مثال : “I saw it” می‌شود “I saw-rit”. برای جلوگیری از مکث بین “saw” و “it”.مثال دیگر: “Bacteria are small” می‌شود: “Bacteria-rar-small”.

 

 بخش دوم لهجه انگلیسی بریتانیایی: Uها 

قسمت اول: U را در کلمه‌های “stupid” و “duty” به صورت ew  و یا you  تلفظ کنید.

از صدای “oo” که در لهجۀ آمریکایی استفاده می‌شود اجتناب کنید، بنابراین در بریتانیایی stewpid و معمولاً schewpid تلفظ می‌شود، نه stooped. کلمۀ duty  در لهجۀ بریتانیایی “dewty” و یا معمولاً “jooty” تلفظ می‌شود. در لهجه انگلیسی بریتانیایی استاندارد، حرف A  برای مثال در کلمۀ “father ” در پشت دهان به‌صورت باز از ناحیۀ گلو تلفظ می‌شود، تقریباً صدای “arh” می‌دهد.

 

بخش سوم لهجه انگلیسی بریتانیایی: صامت‌های سنگین

در لهجه انگلیسی بریتانیایی صامت‌های سنگین را تلفظ کنید. حرف “T” را در کلمۀ “duty” تلفظ کنید، مانند لهجۀ آمریکایی T را به D تبدیل نکنید. کلمۀ “duty” در لهجۀ بریتانیایی به‌صورت “dewty” یا به صورت نرم‌تر “jooty“ تلفظ می‌شود. پسوند “-ing” را با G  قوی تلفظ کنید. اما گاهی اوقات در مکالمه‌ها تلفظ را کوتاه می‌کنند مانند: lookin.

کلمه human being معمولاً به‌صورت hewman being یا yooman been در بیشتر مناطق تلفظ می‌شود، ولی در لهجۀ بریتانیایی می‌توانیم hewman bee-in تلفظ کنیم.

 

 بخش چهارم لهجه انگلیسی بریتانیایی: Tها 

گاهی اوقات Tها را حذف کنید. 

در بعضی از لهجه‌های انگلیسی بریتانیایی مانند لهجه لندنی، Tها تلفظ نمی‌شوند درحالی که در لهجۀ آمریکایی به D  تبدیل می‌شوند. هرچند معمولاً یک مکث یا حالت سکسکه هنگام تلفظ‌کردن رخ می‌دهد. بنابراین، کلمۀ “battle” ممکن است
“ba-ill” تلفظ شود و افراد نادری پیدا می‌شوند که به‌صورت “Ba-ill” تلفظ کنند. این معروف به ایست در دهانۀ نای (glottal stop) است. آمریکایی‌ها هم از ایست دهانه نای در کلماتی مانند “mittens” و “mountain” استفائه می‌کنند. این بیشتر بریتانیایی است پس می‌توانید استفاده کنید.
مردم لندن، اسکاتلند، ایرلند و ولز حذف T ها را نوعی تنبلی و بی ادبی می‌دانند؛ بنابراین این ویژگی برای آن‌ها وجود ندارد، اما در بیشتر لهجه‌ها می‌توانند این روش را روی بعضی از کلمات و متن‌های غیرمهم پیاده کنند.

 

بخش پنجم لهجه انگلیسی بریتانیایی: تلفظ!

قسمت اول: کلماتی  که مانند شکل نوشتاری خود تلفظ می‌شوند را ملاحظه کنید.

کلمۀ “herb” با صدای H تلفظ می‌شود. کلمۀ “been” به‌صورت “bean” تلفظ می‌شود، ولی “bin” یا “ben” تلفظ نمی‌شود.

عباراتی که با کلمه “body” پایان می‌یابند مانند نوشتاری خود تلفظ می‌شوند، مانند “any body”.

قسمت دوم: دقت کنید که حرف H  همیشه تلفظ نمی‌شود.

حرف H درکلمه “herb” در لهجۀ آمریکایی تلفظ می‌شود ولی در بیشتر لهجه‌های بریتانیایی (مانند لهجۀ شمال بریتانیا یا لندن) به‌صورت”erb” تلفظ می‌شود.

قسمت سوم: کلمۀ “been” را به‌صورت”bean” تلفظ کنید نه “bin“.

این کلمه در لهجۀ آمریکایی به‌صورت “bin” تلفظ می‌شود. در لهجه بریتانیایی “been” تلفظ معمول است، ولی “bin” در مکالمه‌های غیر مهم تلفظ می‌شود.

قسمت چهارم: دقت داشته باشید که دو یا چند حرف صدا دار باهم باعث ایجاد سیلاب اضافی می‌شوند.

برای مثال کلمۀ  “road” معمولاً به‌صورت “rohd “ تلفظ می‌شود، اما در ولز و ایرلند شمالی به‌صورت”ro.ord” تلفظ می‌شود.بعضی از افراد هم ممکن است به‌صورت “reh-uud” تلفظ کنند.

 

بخش ششم: گوشکردن و کپی‌کردن

قسمت اول: به موسیقی‌های مخصوص آن لهجه گوش کنید.

تمام لهجه‌ها آهنگ مخصوص به خود را دارند. به تن و تاکید صدای بریتانیایی‌ها گوش دهید. آیا جمله‌ها با آهنگ و صدای بلند یا کوتاه پایان می‌یابند؟ به چه اندازه تغییر در تن صدای شما در یک جمله لازم است؟
در لهجۀ بریتانیایی تغییر تن صدا در یک جمله نسبت به لهجۀ آمریکایی خیلی کمتر است و معمولاً تن صدا در آخر جمله پایین می‌آید. هرچند لیورپول و شمال شرقی انگلستان در این زمینه استثنا هستند.
*برای مثال، به‌جای اینکه بگوییم “Is he going to store” می‌گوییم “is he GOING to the store“.
همان‌طور که می‌بینید تن صدا در لهجۀ بریتانیایی در آخر جمله پایین می‌آید. (درحالی که تن صدا در لهجه‌های آمریکایی و استرالیایی در پایان جمله بالا می‌رود.)

قسمت دوم: خودتان را در لهجه و زبان بریتانیایی غرق کنید. این به این معناست که خودتان را با افرادی که به‌صورت بریتانیایی صحبت می‌کنند، به‌صورت بریتانیایی راه میروند و زندگی می‌کنند احاطه کنید!

این مطمئن‌ترین راه برای یادگیری سریع لهجه بریتانیایی است. به‌زودی، خواهید دید که به‌صورت طبیعی و بدون هیچ زحمتی به این لهجه صحبت کنید و تغییرات تن صدا که در قسمت قبل مطرح شد را تشخیص داده و رعایت کنید. یک راه دیگر تماشای BBC و گوش‌کردن به خواننده‌های بریتانیایی است.


برای اطلاع از کلاس‌هاِی عادی و آموزش فوق فشرده زبان انگلیسی با شماره زیر تماس حاصل فرمایید:

02122040877