ده تفاوت میان زبان اسپانیایی و انگلیسی

ده تفاوت میان زبان اسپانیایی و انگلیسی

ده تفاوت میان زبان اسپانیایی و انگلیسی

قطعاً یادگیری زبان اسپانیایی نسبت به زبان‌هایی همچون آلمانی و فرانسه آسان‌تر است، اما با این حال چیزهایی در این زبان وجود دارد که شاید در ابتدا کمی عجیب به نظر برسد. با توجه به اینکه اکثر افراد کم‌وبیش تا حدی با زبان انگلیسی آشنا هستند، و نیز به‌دلیل اینکه دانستن این تفاوت‌ها باعث یادگیری آسان‌تر زبان اسپانیایی می‌شود، در این مطلب ده تفاوت میان زبان اسپانیایی و انگلیسی را توضیح می‌دهیم. جالب است بدانید که در بعضی موارد، ساختارهای اسپانیایی با وجود تفاوت با انگلیسی، به فارسی شباهت بیشتری دارد. در ادامه به 10 تفاوت اصلی میان زبان اسپانیایی و انگلیسی می‌پردازیم.

 

  1. در زبان اسپانیایی، اسم‌ها جنسیت دارند

سیب و قیچی و خانم‌ معلم چه ویژگی مشترکی دارند؟ هرسه‌شان در زبان اسپانیایی اسم‌های مؤنث هستند. البته نسبت‌دادن جنسیت به اسم‌ها در زبان‌های دیگر هم رایج است، اما چنین چیزی در زبان انگلیسی یا فارسی وجود ندارد.
در زبان اسپانیایی، هر اسمی یا مذکر است و یا مؤنث. اسم تعریف اسامی مذکر el و اسم تعریف اسامی مؤنث la است.
نکته‌ای که در مورد جنسیت اسم‌ها وجود دارد این است که بر بخش‌های دیگر جمله هم تأثیراتی جزئی می‌گذارد که مهم‌ترین آن‌ها صفت است. به‌عنوان مثال negro به معنای سیاه است. به تفاوت این صفت با دو اسم (اولی مذکر، دومی مؤنث) دقت کنید.

Un perro negro (سگ سیاه)

Una camisa negra (پیراهن سیاه)

یکی از بهترین راه‌های به‌خاطر سپردن جنسیت در اسپانیایی، این قاعدۀ کلی است که کلمات منتهی به o مذکر و کلمات منتهی به a مؤنث هستند. که البته این قانون هم مانند هر قانون دیگری معدود استثنائاتی دارد.

 

  1. صفت‌ها بعد از اسم می‌آیند – تفاوت میان زبان اسپانیایی و انگلیسی

تفاوت میان زبان اسپانیایی و انگلیسی شماره دوم مربوط به صفت‌هاست. بر خلاف زبان انگلیسی، در اسپانیایی صفت بعد از اسم می‌آید. البته شباهت این ویژگی با زبان فارسی باعث می‌شود که یادگیری آن برای فارسی‌زبانان راحت‌تر باشد. مجدد صفت negro به معنای سیاه را در نظر بگیرید. به‌عنوان مثال:

اسپانیایی: El traje negro

انگلیسی: the black suit

فارسی: کت مشکی

 

  1. منفی‌سازی در اسپانیایی بسیار ساده‌تر است

در زبان انگلیسی برای منفی‌سازی اسم‌ها انواع پسوند مانند non-، un-، dis- و … وجود دارد. و برای منفی‌سازی افعال بسته به فرد و زمان فعل، از انواع فعل کمکی همچون don’t، doesn’t، didn’t و … استفاده می‌شود. منفی‌سازی افعال در زبان اسپانیایی بسیار ساده‌تر است و برای اینکار فقط کافیست یک no قبل از فعل بیاوریم. درضمن پسوندهای خیلی کمتری در زبان اسپانیایی در این رابطه وجود دارد.
نکتۀ دیگر اینکه در جملات منفی در زبان اسپانیایی، double negative نه تنها مجاز است، که در متون کاملاً رسمی هم مورد استفاده قرار می‌گیرد. این درحالیست که در زبان انگلیسی، باید حالات مثبت و منفی با یکدیگر ترکیب شود.
مثلاً در انگلیسی گفته می‌شود:

I don’t want anything.

یا

I want nothing.

که در یک از جملات، فقط یک فرم منفی در جمله استفاده شده است.

اما در اسپانیایی می‌گوییم:

No quiero nada.

یعنی هم از کلمۀ no استفاده کردیم، و هم از nada به معنای «هیچ». پس نیازی نیست مثل انگلیسی، مثبت و منفی را با یکدیگر ترکیب کنیم.
استفاده از حالت double negative از این جهت به فارسی نزدیک‌تر است، چرا که در فارسی هم می‌گوییم «هیچی نمی‌خوام».

 

  1. اسم ملکی در زبان اسپانیایی وجود ندارد

در زبان انگلیسی، برای تبدیل یک اسم به اسم ملکی، در انتهای آن « ’s » می‌آوریم، مثلاً Ali’s jacket.
درحالی‌که در زبان اسپانیایی برای اینکار معمولاً از de استفاده می‌شود، البته با ساختاری متفاوت. مثلاً برای گفتن همان ترکیب، به زبان اسپانیایی چنین می‌گوییم: la chaqueta de Ali، که بازهم به ساختار زبان فارسی نزدیک‌تر است، چرا که در فارسی هم اسم و مالک آن را می‌گویم و بین آن‌ها «ی» یا «–ِ-» نسبت می‌گذاریم، یعنی «ژاکتِ علی».

 

  1. در اسپانیایی، نیازی به گفتن فاعل جمله نیست

کسانی که اسپانیایی یاد می‌گیرند، خیلی زود متوجه می‌شوند که صرف افعال در این زبان بسیار از انگلیسی سخت‌تر است. و شاید از خود بپرسند این همه پیچیدگی برای چیست؟
اما وقتی کلیت صرف فعل دستتان بیاید، متوجه می‌شوید که ساختن جملات خیلی راحت‌تر می‌شود. صرف فعل باعث می‌شود که از طریق خودِ فعل بدانیم فاعل آن کیست و لذا نیازی به ذکر فاعل نیست.

مثلاً در انگلیسی می‌گوییم:

I go to the school.

و در این جمله، ذکر فاعل (I) ضروری است.

اما در زبان اسپانیایی چنین می‌گوییم:

Vengo a la escuela.

در این جمله، فاعل (yo به معنای «من») حذف شده است، چرا که فعل vengo خودش به معنای «می‌روم» است.
این ویژگی زبان اسپانیایی نیز مجدداً با فارسی همخوانی دارد، چراکه در فارسی هم با توجه به صرف فعل نیازی به گفتن فاعل نیست. مثلاً می‌گوییم «به مدرسه می‌رم». و نیازی نیست لزوماً «من» را در اول جمله ذکر کنیم.

 

  1. در اسپانیایی، فعل «داشتن» (to have) برای بیان احساسات استفاده می‌شود

در انگلیسی، استفاده از جملۀ I have 20 years اشتباه است، چرا که روش صحیح بیان سن I am 20 years است. اما در اسپانیایی می‌توان برای گفتن سن از فعل «داشتن» یعنی tener استفاده کرد. مثلاً tengo 20 años
(در فارسی هم ساختار مشابه است: «بیست سال دارم». هرچند روش‌های دیگری هم برای بیان سن وجود دارد). فعل tener به معنای داشتن برای بیان انواع احساسات هم استفاده می‌شود.

مثلا:

Tengo hambre (لفظاً به معنی «گرسنگی دارم» یعنی گرسنه هستم)

Tengo miedo (لفظاً یعنی «ترس دارم»، به معنای می‌ترسم).

 

  1. حروف اضافه در اسپانیایی کمتر است

در انگلیسی حروف اضافۀ زیادی وجود دارد: on, under, over, in, at, behind, etc.
اما در زبان اسپانیایی، تعداد حروف اضافه بسیار کمتر است. مثلاً در اکثر مواردی که در انگلیسی از on، in و at استفاده می‌شود، در اسپانیایی en کاربرد دارد.

مثلاً (جمله‌ها یکی در میان اسپانیایی و انگلیسی است)

La manzana está en el frigerador.

The apple is in the refrigerator.

Estoy en la fiesta.

I’m at the party.

Mi perro se sienta en la alfombra.

My dog sits on the carpet.

حرف اضافۀ de هم می‌تواند در بسیاری از موارد جای حروف اضافۀ of، from و in را بگیرد. قطعاً داشتن حروف اضافۀ کمتر باعث می‌شود در این مورد یادگیری اسپانیایی آسان‌تر باشد.

 

  1. واژۀ it معمولاً حذف می‌شود

این لفظ یکی از پرکاربردترین واژگان زبان انگلیسی است. مثلاً در توصیف هوا می‌گویند: It’s cold. موقع حرف‌زدن می‌گویند: ?what is it
بسیاری از کاربردهای it در زبان انگلیسی، صرفاً در زبان اسپانیایی حذف می‌شوند. با توجه به مورد شماره 5، فاعل از فعل مشخص می‌شود و نیازی به گفتن it نیست.
مثلاً «به نظر می‌رسد» به انگلیسی می‌شود: it seems that
درحالیکه در اسپانیایی می‌گوییم: parece
یا مثلاً برای «زیباست» در انگلیسی می‌گویند: it is beautiful
در حالیکه اسپانیایی آن می‌شود: es bonita

 

  1. استفاده از حروف بزرگ و علامات نگارشی

علامات نگارشی عدمتاً بین این دو زبان مشترک است، اما تفاوت‌هایی هم وجود دارد.
در انگلیسی، علامت نگارشی فقط در آخر جمله می‌آید. اما در اسپانیایی علامت تعجب و سؤال هم در ابتدا و هم انتهای جمله می‌آید. جمله‌ای که در ابتدای جمله می‌آید، معکوس است. مثلاً
عجب شانسی:

به انگلیسی: How lucky!

به اسپانیایی: Qué suerte!¡

درضمن در زبان اسپانیایی، برای نوشتن اعداد بزرگ، میان هر سه عدد به جای کاما از نقطه استفاده می‌شود. و برای جداکردن قسمت اعشار بجای نقطه از کاما استفاده می‌شود.
مثلاً 13.000,12$ یعنی سیزده هزار دلار و دوازده سنت.
و نکتۀ پایانی در مورد استفاده از حروف بزرگ است. برخلاف انگلیسی، روزهای هفته، ماه‌ها، زبان‌ها و کشورها در زبان اسپانیایی با حرف بزرگ آغاز نمی‌شوند. مواردی دیگر هم هست، اما این‌ها مهم‌ترین موارد هستند.

 

  1. املای اسپانیایی خیلی راحت‌تر است

در انگلیسی دو کلمۀ cough و dough را در نظر بگیرید. این‌ها قاعدتاً باید هم‌صدا باشند، اما تلفظ آن‌ها کاملاً متفاوت است.
اما در زبان اسپانیایی تلفظ این کلمات از روی املای آن‌ها مشخص است. در زبان انگلیسی، حروف می‌توانند بلند، کوتاه یا حتی صامت باشند، اما حتی صداهای مختلفی داشته باشند، اما در زبان اسپانیایی هر حرف یک صدا دارد.
با این اوصاف، انگلیسی و اسپانیایی واقعاً زبان‌های مشابهی نیستند، اما دانستن این تفاوت‌ها قطعاً به یادگیری آسان‌تر زبان اسپانیایی کمک می‌کند.


برای مشاوره مهاجرت  و هماهنگی جهت کلاس‌های آموزش زبان اسپانیایی در آموزشگاه دید با ما تماس بگیرید:

شماره تماس: 02122040877