حروف اضافه در زبان انگلیسی

حروف اضافه در زبان انگلیسی اسم یا ضمیری که بعدشون میاد رو به یه کلمه دیگه تو جمله ربط می‌دن. براتون رایج‌ترین حروف اضافه رو اینجا آوردیم:

about  ,  above ,  across ,  after  ,   against  , along

amid  , around , as  ,  at   ,  before  , behind

below   ,  beneath ,  beside ,  between ,  beyond ,  but

by ,  despite , down , during , except , for

from ,  in ,  inside  ,  into , like  , near

on  , onto  , of  , off  ,  opposite  , out

outside , over  ,  past ,  since  ,  through  ,  to

toward ,  under  ,  underneath , until  , upon ,  with

یه اسم یا ضمیر همیشه بعد از یه حرف اضافه میاد. عبارت اضافی تشکیل شده از یه حرف اضافه در کنار مفعولش. عبارت اضافی معمولاً از دو یا سه کلمه تشکیل شده:

on the wing  ,  in the door

بسته به تعداد کلماتی که مفعولِ حرف اضافه رو توصیف می‌کنن، ممکنه عبارت اضافی ما طولانی‌تر هم بشه:

near the violently swaying oak trees

on account of his nearly depleted bank account

ضمایر در زبان انگلیسی

ضمیر کلمه‌ایه که به‌جای اسم یا یه کلمه دیگه میاد. ضمیرها بهتون کمک می‌کنن از تکرار بی‌مورد تو صحبت‌ها و نوشته‌هاتون پرهیز کنید. ضمیر معنیشو از اسمی که به‌جاش میاد میگیره. به اسمی که ضمیر به‌جاش میاد میگن مرجع ضمیر.

Although Seattle(مرجع ضمیر) is damp, it(ضمیر) is my favorite city.

با اینکه سیاتل شهر خفه ایه، ولی باز شهر موردعلاقه منه. 

حروف اضافه در زبان انگلیسی

چندین مدل ضمیر داریم. اکثرشون مرجع ضمیر دارن، ولی خب یه تعدادیشونم ندارن.

نکته: کلمه مرجعِ ضمیر از یک واژۀ لاتین گرفته شده به‌معنی "قبل‌تر آمده". با این حال ضرورتی نداره که اسم قبل از ضمیر بیاد تو جمله. ولی خیلی وقتا میاد، دلیلشم اینه که از اشتباه جلوگیری کنه.

ضمایر شخصی به یه شخص، مکان، شیء، یا چیز خاص اشاره می‌کنن.

ضمایر ملکی مالکیت رو نشون می‌دن. ضمایر ملکی شامل your, yours, his, hers, its, ours, their, theirs, whose می‌شن.

Is this beautiful plant yours?

Yes, it’s ours.

حروف اضافه در زبان انگلیسی

نکته: حواستون باشه که ضمایر شخصی رو با ادغامات (افزودن ضمیر به فعل کمکی) اشتباه نگیرید. ضمایر شخصی هیچ‌وقت آپوستروف نمی‌گیرن، ولی ادغامات همیشه با آپوستروف میان. به این جدول خیلی توجه کنید:

اقسام کلمه در زبان انگلیسی

ضمایر منعطف میان به جملمون یه‌سری اطلاعات اضافه می‌کنن، چجوری؟ با اشاره به اسم یا ضمیری که اوایل جمله اومده بوده. ضمایر منعطف ختم می‌شن به -self  یا  -selves.

Tricia bought herself a new car.

تریسا برای خودش یه ماشین جدید خرید. 

All her friends enjoyed themselves riding in the beautiful car.

همه دوستاش از رانندگی تو اون ماشین زیبا لذت بردن.

ضمایر فشرده هم به -self  یا  -selves ختم می‌شن. فرقشون اینه که به اسم یه ضمیر تاکید رو اضافه می‌کنن.

Tricia herself picked out the car.

تریسا خودش ماشین رو برداشت. 

ضمایر نمایشی اشاره مستقیم دارن به یه شخص، مکان یا چیز خاص. فقط چهارتا ضمیر نمایشی داریم: this, that, these, those

This is my favorite movie.

این فیلم موردعلاقه منه.

That was a fierce rain storm.

اون یک طوفان شدید بود. 

ضمایر نسبی که عبارت‌های فرعی رو شروع می‌کنن.
5تا ضمیر نسبی داریم: that, which, who, whom, those

Jasper claimed that he could run the washing machine.

جاسپر مدعی بود که می‌تونه ماشین لباسشویی رو روشن کنه.

Louise was the repair person who fixed the machine after Jasper washed his sneakers.

لوییس بعد از اینکه جاسپر کتونی‌هاشو شست رفت و ماشین لباسشویی رو تعمیر کرد.

ضمایر پرسشی سوال می‌پرسن. what, which, who, whom, whose

Who would like to cook dinner?

کی دوست داره شام درست کنه؟ 

Which side does the fork go on?

چگال رو کدوم طرف بذارم؟